Olsztyn
Dzięki staraniom Pawia Odrowąża ze Szczekocin król Kazimierz Jagiellończyk nadal osadzie w 1488 r. prawa miejskie. Podolsztyńskie skałki przyciągają rzesze wspinaczy. Swe umiejętności szlifowały tutaj legendy himalaizmu, m.in. W. Rutkiewicz i J. Kukuczka. Ruiny zamku Z centrum Olsztyna do zamku podchodzi się krótką ul. Zamkową. Na podstawie badań archeologicznych stwierdzono, że ludzie odwiedzali Wzgórze Zamkowe już w paleolicie, kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Pierwsze pisane wzmianki wspominają o drewnianym grodzisku z Xi w.; w jego miejscu w XIII w. powstała murowana strażnica-wieża, a za czasów Kazimierza Wielkiego wybudowano zamek Olsten. Nazwa wywodzi się od niemieckiego Hohlstein, tłumaczonego jako "wydrążona skała", co ma związek z systemem jaskiń i piwnic (dziś zasypanych) pod twierdzą. Za panowania Ludwika Węgierskiego, w 1370 r. Olsztyn wraz z ziemią wieluńską i kilkoma jurajskimi zamkami dostał się Władysławowi Opolczykowi, a później Władysławowi Jagielle. Do 1406 r. olsztyńskie zamczysko było pod bezpośrednią kontrolą króla, a potem przypadało kolejnym starostom. Starostwo olsztyńskie, mimo wcześniejszego upadku zamku, przetrwało do końca XVIII w. W 1587 r. warownia przeżyła oblężenie wojsk austriackiego arcyksięcia Maksymiliana Habsburga, pretendującego do polskiego tronu. Załoga pod wodzą K. Karlińskiego odparła szturm rakuskich wojaków, ale było to raczej pyrrusowe zwycięstwo, gdyż Austriacy całkowicie zniszczyli miasteczko i mocno uszkodzili fortecę.