Wyżyna krakowsko-częstochowska
Nazwa "Jura" nawiązuje do alpejskiego pasma na pograniczu Szwajcarii i Francji, między dolinami Rodanu i Renu. Specyficzny pod względem geologicznym i przyrodniczym okres w historii Ziemi (od ok. 195 do ok. 140 min lat temu) od nazwy gór nazwano jurą. Później tego określenia zaczęto używać do wszystkich regionów krasowych zbudowanych z wapieni jurajskich.
Geografia.
W skład Jury Polskiej wchodzą dwie jednostki geograficzne: makroregion Wyżyna Krakowsko-Częstochowska i mezoregion Wyżyna Wieluńska (część Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej), różniące się przede wszystkim wyrazistością krajobrazowych form krasowych. Między Krakowem a Częstochową w wyniku procesów geomorfologicznych powstały bajkowe formy wapiennych ostańców, urwiska, głębokie doliny, widokowe wzgórza i setki jaskiń. Wycięcie dużych połaci lasów w czasach Kazimierza Wielkiego spowodowało zaburzenie stosunków wodnych i doprowadziło do powstania m.in. Pustyni Błędowskiej - największego w Polsce obszaru występowania lotnych piasków pochodzenia lodowcowego.
Wyżyna Krakowsko-Częstochowska.
Południową granicę Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej wyznacza zapadlisko podkarpackie zwane Bramą Krakowską, a północną - przełomowa dolina Warty w rejonie Częstochowy. Długość całej wyżyny sięga 110 km, a szerokość waha się od ok. 40 km w części południowej do 10 km w części północnej. Średnia wysokość to ok. 300 m n.p.m. (choć najwyższe wzniesienia Jury przekraczają 500 m n.p.m.). Zachodnia granica Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej jest dość precyzyjnie wyznaczona: biegnie od rejonu Wygielzowa i Trzebini po Olkusz, a dalej, ponad Obniżeniem Górnej Warty, przez Zawiercie i Żarki, aż do Częstochowy. Wschodnia granica Jury zasadniczo opada ku Niecce Nidziańskiej na linii: dolina Dlubni koło Krakowa-Żarnowiec-Lelówpark krajobrazowy "Stawki"-Mstów kolo Częstochowy. Makroregion Wyżyny Krakowsko--Częstochowskiej dzieli się na cztery mezoregiony: Garb Tenczyński, Rów Krzeszowicki, Wyżyna Olkuska i Wyżyna Częstochowska.