Częstochowa
Miasto u stóp Jasnej Góry, sakralnego kompleksu na wapiennym wzniesieniu, żyje w rytmie pielgrzymek. Każdego roku przybywa 4 min turystów i pątników - wśród nich wielu z zagranicy - by się pomodlić przed obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej i chłonąć atmosferę najważniejszego sanktuarium maryjnego w środkowej Europie.
Jasna Góra.
Mówi się, że nazwa Jasnej Góry pochodzi od białych wapiennych margli, z których jest zbudowane klasztorne wzgórze, jednak paulini przypominają, że nawiązuje ona bezpośrednio do nazwy paulińskiego klasztoru na Jasnej Górze w Budzie. Pierwszy kościółek Najświętszej Marii Panny Dziewicy Wspomożycielki stanął w XIII w. na wapiennym wzniesieniu 1293 mn.p.m.), w środkowo-zachodniej części dzisiejszego miasta. Historycy do dziś nie potrafią precyzyjnie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego książę Władysław Opolczyk 9 września 1382 r. postanowił "dla zbawienia swej duszy" ufundować klasztor Paulinów na Jasnej Górze. Sprowadzeni z Węgier zakonnicy otrzymali od księcia wzgórze z kościółkiem i przyległymi wsiami oraz wiele przywilejów. 31 sierpnia 1384 r. dostali od księcia jeszcze jeden, najważniejszy prezent: słynący łaskami wizerunek Matki Bożej. Fundacje Opolczyka potwierdził i doposażył w 1393 r. Władysław Jagiełło. Wobec strategicznego położenia Jasnej Góry i częstych napadów rabunkowych, w 1621 r. pauliński kompleks zaczęto fortyfikować, a już w 1655 r. nowe obwarowania bastionowe uchroniły Jasną Górę przed zdobyciem przez Szwedów, kiedy nieliczna załoga złożona z żołnierzy, cywilów i zakonników pod wodzą przeora Augustyna Kordeckiego przetrzymała oblężenie. Bohaterską obronę Henryk Sienkiewicz opisał w Potopie. Forteca Maryi, jak ją nazywano, wielokrotnie spełniała swe zadanie. Wojenna kariera fortalicji skończyła się dopiero po upadku Napoleona, gdy car Aleksander I nakazał jej zburzenie, by w 1843 r. znów ją odbudować.